Enorme

Enorme
Enorme

 

Enorme in box
Enorme in box

Het model “Enorme” werd geïntroduceerd in 1986. Hij werd ontwikkeld door de Enorme Company en vervaardigd door het Italiaanse bedrijf Brondi. De telefoon verscheen in een zwarte uitvoering met een hoordeel en een spreekdeel. Er bestaat ook een versie waarbij deze onderdelen grijs zijn. De productie liep van 1986 tot 1994.

Hij werd ontworpen door Ettore Sottsass en David Kelley. Ettore Sottsass was de oprichter van de Memphis-designbeweging in 1981, waarvan deze telefoon een bekend voorbeeld is.
De Memphis-beweging was anti-modernistisch: ze gebruikte felle, contrasterende kleuren, gedurfde geometrische vormen, onregelmatige, asymmetrische patronen, plastic laminaat (goedkope materialen, bewust gekozen), en combineerde kunst en kitsch. De stijl was een mix van Art Deco, Pop Art, jaren-50-kitsch en futuristische invloeden. Memphis-objecten zagen er vaak expres “verkeerd” uit, alsof ze uit een tekenfilm kwamen, om te ageren tegen men als “goede smaak” beschouwde.

De telefoon is grotendeels gemaakt van ABS-plastic en het rode oorgedeelte van synthetisch rubber voor extra comfort. De hoorn heeft een scharnierpunt waar het snoer is aangesloten en het snoer zelf kan ongeveer een halve slag draaien.
Hij heeft een elektronisch toetsenbord met herhaaltoets, en een elektronisch telefoonboek voor 9 nummers van maximaal 18 cijfers. Zoals gebruikelijk bij telefoons uit die tijd heeft hij een P-T-schakelaar.
Aan de onderzijde van de basis bevindt zich een klein draaibaar indexkaartje voor het telefoonboek en een vakje voor drie knoopcelbatterijen.
Ik kreeg hem in de originele, speciaal ontworpen doos, die nóg meer in Memphis-stijl schreeuwt dan de telefoon zelf en hij had zelfs de originele handleiding erbij!

Ik was al een hele tijd op zoek naar zo’n exemplaar. Ze worden vaak voor hoge prijzen verkocht. Uiteindelijk vond ik er één voor een redelijk bedrag. Het toestel was destijds al vrij duur, hoewel ik geen exacte oorspronkelijke prijs heb kunnen achterhalen. Ook nu is hij nog steeds prijzig, omdat hij gezocht wordt door designliefhebbers. Exemplaren gaan nog altijd voor honderden euro’s weg.
Dus, waarom wilde ik deze zo graag? Hij is niet eens rood! Nou, hij zit in de collectie van het Museum of Modern Art (MoMA). Ze hebben daar acht telefoons in hun collectie, en ik had er al zes. Ik probeer ze allemaal te verzamelen. Dus nu heb ik zeven. Nog één te gaan.