

De AE 80-telefoon is een klassieke bureautelefoon, geproduceerd door Automatic Electric (AE). Het ontwerp was sterk beïnvloed door de Western Electric 500. Deze laatste werd geïntroduceerd in 1947, waarna de meeste Noord-Amerikaanse telefoonfabrikanten ofwel een directe kopie, of een toestel met een vergelijkbaar ontwerp maakten. De AE 80 werd voornamelijk gebruikt door onafhankelijke telefoonmaatschappijen en in particuliere netwerken. Hij werd over de hele wereld geëxporteerd en zelfs in licentie geproduceerd in Antwerpen door ATEA, waar hij op de markt kwam onder de naam Colorphone.

De behuizing en de hoorn zijn gemaakt van een celluloseacetaatplastic dat Tenite heet. Dit plastic wordt door verzamelaars “soft plastic” genoemd en heeft een wat wasachtige structuur in vergelijking met ABS. Het is veel minder stabiel dan ABS en kan met de jaren kromtrekken en een kristalachtig residu vormen door het uitgassen van chemicaliën. Het kan ook een kenmerkende azijnachtige, kaasachtige geur ontwikkelen.

De AE 80 is qua kwaliteit en constructie zeer vergelijkbaar met de WE 500. Alle componenten zijn gemonteerd op een gestanste stalen bodemplaat die geel zinkchromaat behandeld is en voorzien van rubberen voetjes. In tegenstelling tot eerdere AE-ontwerpen heeft de AE 80 een netwerkblok van hetzelfde type als bij WE-ontwerpen. Het toestel werd zowel in handbediende als in draaischijfuitvoeringen gemaakt. Later werd er een druktoetsversie (Touch-Tone) geïntroduceerd met een meer hoekige behuizing — vergelijkbaar met de WE 2500 — die eveneens AE 80 werd genoemd. Het toestel werd geleverd in een breed scala aan kleuren, waarvan sommige helderder waren dan die van Western Electric.
In mijn collectie

Ik kreeg twee AE 80’s cadeau van een medeverzamelaar. Eén exemplaar was vrijwel compleet, met alleen een afgeknipt lijnsnoer. De andere miste de bel en had een scheur aan de achterkant. Die scheur heb ik gerepareerd, wat een interessant proces was: ik heb aceton gebruikt om een las te maken en het daarna glad geschuurd. Dat exemplaar heb ik aan een andere verzamelaar gegeven en het complete toestel zelf gehouden.
Ik weet niet waar ze oorspronkelijk vandaan kwamen. Er stond iets ongebruikelijks op de labels: “Local 6” en “Local 7.” Een andere verzamelaar wees me erop dat dit mogelijk typisch Canadees is, aangezien men in andere landen eerder “Extension” zou gebruiken in plaats van “Local.”
